บอกคนรอบข้างว่าคุณเลิกสูบบุหรี่: วิธีขอความช่วยเหลือ

การบอกคนที่เหมาะสมว่าคุณกำลังเลิกสูบบุหรี่ จะเปลี่ยนการต่อสู้ส่วนตัวให้กลายเป็นการเดินทางที่ได้รับการสนับสนุน แม้ว่าหลายคนจะรู้สึกไม่สบายใจที่ต้องพูดเรื่องนี้ แต่ทั้งงานวิจัยและประสบการณ์ตรงต่างชี้ไปในทิศทางเดียวกัน: การได้รับการสนับสนุนจากสังคมช่วยเพิ่มอัตราการเลิกสูบได้อย่างชัดเจน ในขณะที่การเลิกแบบเงียบๆ โดยไม่บอกใครจะทิ้งให้ตัวกระตุ้นที่แรงที่สุดของคุณไม่ได้รับการป้องกัน

พลังเงียบของการบอกคนอื่น

เมื่อคุณประกาศว่าคุณจะเลิกสูบ คุณกำลังสร้างความรับผิดชอบอย่างอ่อนโยนและเปิดรับความช่วยเหลือ คนที่รู้เรื่องนี้จะน้อยลงที่จะยื่นบุหรี่ให้คุณ และมีแนวโน้มที่จะช่วยเบี่ยงเบนความสนใจของคุณในช่วงเวลาที่คุณอ่อนแอ บริการสุขภาพแห่งชาติของอังกฤษ (NHS) แนะนำให้บอกเพื่อนและครอบครัว เพื่อให้พวกเขาสามารถสนับสนุนคุณและหลีกเลี่ยงการทำลายความพยายามของคุณโดยไม่ตั้งใจ NHS ในทำนองเดียวกัน ไซต์ Smokefree.gov ก็มองว่าการสนับสนุนจากสังคมเป็นขั้นตอนการเตรียมตัวที่สำคัญ ไม่ใช่สิ่งเสริมที่เลือกทำหรือไม่ก็ได้ Smokefree.gov การพูดออกมาดังๆ แค่เรื่องเดียวก็ทำให้แผนการเลิกสูบดูเป็นเรื่องจริงขึ้นมาแล้ว

ควรบอกใครก่อน

เริ่มจากคนในครัวเรือนและคนที่คุณสูบบุหรี่ด้วย เพราะพวกเขาควบคุมสภาพแวดล้อมของคุณ จากนั้นให้บอกเพื่อนสนิทหรือพี่น้องที่จะสอบถามความคืบหน้าโดยไม่ตัดสิน บอกเพื่อนร่วมงานถ้าการสูบบุหรี่เป็นส่วนหนึ่งของช่วงพักทำงานของคุณ เพื่อให้พวกเขาเข้าใจว่าทำไมคุณถึงเปลี่ยนรูทีน คุณไม่จำเป็นต้องประกาศให้ทุกคนรู้ ให้เลือกคนที่อยู่ในช่วงเวลาที่คุณมีความเสี่ยงสูงที่สุด NHS ระบุว่าคนที่คุณอยู่ด้วยและทำงานด้วยมีอิทธิพลมากที่สุดต่อการสูบบุหรี่ประจำวันของคุณ NHS เลือกอย่างมีกลยุทธ์ ไม่ใช่บอกทุกคน

พูดอย่างไร

พูดให้ชัดเจนและเฉพาะเจาะจง เช่น “ฉันจะเลิกในวันที่ 14 นี้ และจะขอบคุณถ้าคุณไม่ยื่นบุหรี่ให้ฉัน” จะได้ผลดีกว่าการพูดแบบคลุมเครือว่า “ฉันกำลังพยายามลดลง” บอกพวกเขาว่าการสนับสนุนแบบไหนที่ช่วยเหลือคุณได้ เช่น ข้อความเช็คอิน ไม่ใช่การสั่งสอน และแบบไหนที่ไม่ช่วย เช่น ของขวัญนิโคตินแบบไม่คาดคิด Smokefree.gov แนะนำให้ชัดเจนเกี่ยวกับประเภทของความช่วยเหลือที่คุณต้องการ เพื่อไม่ให้ผู้สนับสนุนกดดันคุณโดยไม่ตั้งใจ Smokefree.gov ความชัดเจนช่วยป้องกันความอึดอัดที่ทำให้คนหลีกเลี่ยงหัวข้อนี้

พูดอย่างไรกับคนเฉพาะกลุ่ม

การประกาศแบบทั่วไปเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี แต่การสนทนาที่ช่วยปกป้องการเลิกสูบของคุณได้จริงๆ คือการสนทนาที่เฉพาะเจาะจง นี่คือสคริปต์ที่สามารถปรับใช้ได้สำหรับสามประเภทของคนที่มีแนวโน้มจะส่งผลต่อวันแรกๆ ของคุณมากที่สุด

คู่ชีวิตหรือคู่สมรสของคุณ นี่คือคนที่จะเห็นอารมณ์ของคุณในช่วงถอนนิโคตินที่แย่ที่สุด ดังนั้นจงซื่อสัตย์เกี่ยวกับเรื่องนี้ตั้งแต่แรก: “ฉันตั้งวันเลิกไว้วันที่ 14 นี้ ฉันรู้ว่าฉันจะหงุดหงิดง่ายเมื่อนิโคตินหมด ดังนั้นถ้าฉันพูดจาแรงๆ กับคุณ นั่นคือผลของการถอน ไม่ใช่เพราะคุณ คุณช่วยได้ไหมถ้าไม่สูบบุหรี่ใกล้ๆ ฉัน และคอยเตือนฉันถึงเหตุผลที่เราทำแบบนี้?” การพูดถึงอาการหงุดหงิดล่วงหน้าจะป้องกันไม่ให้คืนแรกที่หงุดหงิดกลายเป็นการทะเลาะ และทำให้คู่ของคุณกลายเป็นพันธมิตรแทนที่จะเป็นเพียงผู้สังเกตการณ์ที่สับสน

เพื่อนร่วมงานหรือเพื่อนที่ทำงาน การสูบบุหรี่มักถูกผสมผสานเข้ากับช่วงพักทำงาน ดังนั้นควรรีเซ็ตความคาดหวังนี้โดยตรง: “แจ้งไว้ก่อนนะ — ฉันกำลังเลิกสูบ ดังนั้นฉันจะข้ามการสนทนาช่วงสูบบุหรี่ตามปกติไปสักพัก ถ้าเห็นฉันเดินไปที่ประตู ก็ดึงฉันกลับมาที่โต๊ะทำงานนะ” การทำให้การขาดหายไปของคุณเป็นเรื่องตลกเล็กๆ น้อยๆ จะช่วยให้คุณรู้สึกมีความรับผิดชอบแทนที่จะอาย และช่วยให้คุณไม่ต้องเจรจาทุกวันว่าจะเข้าร่วมหรือไม่

เพื่อนที่ชอบยื่นบุหรี่ให้ การยื่นบุหรี่มักเป็นความรัก ไม่ใช่การทำลาย ดังนั้นสคริปต์ที่อบอุ่นแต่ชัดเจนจึงใช้ได้ผลดีที่สุด: “ฉันขอบคุณนะ แต่ฉันเลิกจริงๆ คราวนี้ — จริงๆ นะ อย่ายื่นให้ฉันเลย มันทำให้นาทีแรกยากลำบากมาก ไปกินกาแฟด้วยกันแทนไหม?” เพื่อนส่วนใหญ่จะรู้สึกโล่งใจที่ได้รับคำแนะนำที่ชัดเจน และจะหยุดยื่นบุหรี่ทันทีที่เข้าใจว่ามันช่วยคุณได้จริง

จัดการกับความสงสัยและการทำลาย

ไม่ใช่ทุกคนจะเชียร์คุณ บางคนที่สูบบุหรี่ใกล้คุณอาจรู้สึกว่าถูกตัดสินและต่อต้าน บางคนอาจยื่นบุหรี่ให้คุณว่า “แค่ครั้งเดียว” ตัดสินใจล่วงหน้าว่าคุณจะตอบอย่างไร ด้วยคำพูดที่สงบว่า “ขอบคุณ แต่ฉันเลิกแล้ว” โดยไม่ต้องแสดงความรู้สึกผิด บริการสุขภาพแห่งชาติของอังกฤษยอมรับว่าปฏิกิริยาที่ไม่สนับสนุนอาจเกิดขึ้น และแนะนำให้พึ่งพาผู้สนับสนุนที่ช่วยเหลือจริง แทนที่จะเถียงกับคนอื่น NHS คุณควบคุมคนอื่นไม่ได้ แต่คุณเลือกได้ว่าจะพึ่งพาใคร

สร้างวงสนับสนุนของคุณ

นอกเหนือจากการบอกคนเป็นรายบุคคลแล้ว ให้สร้างวงสนับสนุนเล็กๆ: คนหนึ่งที่ส่งข้อความทุกวัน คนหนึ่งที่เป็นเพื่อนไปทำกิจกรรมแบบไม่สูบบุหรี่ และอาจเป็นกลุ่มออนไลน์ ตรวจสอบความคืบหน้าทุกสัปดาห์และฉลองความสำเร็จร่วมกัน แทนที่จะทำคนเดียว Smokefree.gov ชี้ให้เห็นว่าการได้รับกำลังใจอย่างต่อเนื่องในช่วงกลางทางที่ยากลำบากคือสิ่งที่แยกการเลิกชั่วคราวออกจากการเลิกอย่างถาวร Smokefree.gov วงสนับสนุนที่คุณสามารถติดต่อได้ในคืนที่แย่นั้นมีค่ามากกว่าการประกาศใหญ่ที่คุณลืมไปภายในวันศุกร์

สิ่งที่ไม่ควรพูด

สิ่งที่ควรหลีกเลี่ยงก็สำคัญไม่แพ้สิ่งที่ควรพูด อย่าประกาศเหมือนเป็นการสารภาพผิดจากความรู้สึกผิด และอย่าเชิญชวนให้เกิดการถกเถียงว่าคุณทำได้หรือไม่ ให้พูดด้วยโทนที่เป็นเรื่องเป็นราว เพื่อให้คนอื่นมองเรื่องนี้ในแบบเดียวกัน NHS แนะนำให้โฟกัสไปที่การสนับสนุนที่คุณต้องการ แทนที่จะต้องอธิบายเหตุผล NHS ความชัดเจนแบบสงบช่วยให้การสนทนาสั้นและมีประโยชน์

ใช้แอปและกลุ่มเป็นผู้สนับสนุน

นอกเหนือจากเพื่อนและครอบครัวแล้ว แอปเลิกสูบหรือชุมชนออนไลน์สามารถเป็นผู้สนับสนุนประจำวันที่ไม่เคยเบื่อที่คุณจะมาเช็คอิน Smokefree.gov ระบุว่าการผสมผสานการสนับสนุนส่วนบุคคลกับโปรแกรมที่มีโครงสร้างช่วยเพิ่มผลลัพธ์ Smokefree.gov บอกคนอื่น แล้วก็เข้าร่วมระบบสนับสนุนที่กว้างขึ้นด้วย เพื่อที่คุณจะไม่ต้องพึ่งพาเพียงคนเดียวในคืนที่แย่

ผลลัพธ์เงียบๆ ที่คุณจะได้รับ

นอกเหนือจากการสนับสนุนโดยตรงแล้ว การบอกคนอื่นยังเปลี่ยนวิธีที่คุณมองตัวเอง ทุกครั้งที่คุณพูดว่า “ฉันเลิกแล้ว” แทนที่จะพูดว่า “ฉันสูบบุหรี่” คุณกำลังฝึกฝนตัวตนของคนที่ไม่สูบบุหรี่ และตัวตนนี้แหละที่จะพาคุณผ่านช่วงเวลาที่ความมุ่งมั่นเริ่มจางหายไป NHS เชื่อมโยงการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและสิ่งแวดล้อมกับการเลิกสูบอย่างถาวร NHS การประกาศที่คุณกลัวอาจกลายเป็นช่วงเวลาที่นิสัยใหม่เริ่มรู้สึกเป็นจริง

หมายเหตุเกี่ยวกับความเป็นส่วนตัว

คุณเป็นคนควบคุมว่าจะแชร์กับใครมากน้อยแค่ไหน การบอกคนสำคัญเพียงไม่กี่คนดีกว่าการโพสต์สาธารณะ ถ้าคุณกลัวแรงกดดันหรือการตัดสิน และ NHS ย้ำว่าคุณภาพของการสนับสนุนสำคัญกว่าปริมาณ NHS เลือกผู้ฟังที่จะช่วยเหลือคุณจริงๆ และข้ามผู้ชมที่ไม่ช่วยอะไร

คำถามที่พบบ่อย

อ่านต่อ